Regulaminy

• REGULAMIN DZIAŁANIA ZARZĄDU POLSKIEGO ZWIĄZKU PANKRATIONU W KADENCJI 2025-2029
• REGULAMIN DZIAŁANIA KOMISJI REWIZYJNEJ POLSKIEGO ZWIĄZKU PANKRATIONU W KADENCJI 2026-2029
• STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
• REGULAMIN POWOŁYWANIA KADRY NARODOWEJ
• KRYTERIA KWALIFIKACJI DO MŚ i ME
• DRUK DEKLARACJI CZŁONKOWSKIEJ PZPK

REGULAMIN DZIAŁANIA ZARZĄDU POLSKIEGO ZWIĄZKU PANKRATIONU W KADENCJI 2025-2029

§ 1.

Zarząd Polskiego Związku Pankrationu, zwany dalej Zarządem Związku działa w oparciu
o Statut Związku i niniejszy Regulamin.

§ 2.

Zarząd Związku składa się z 9-11 członków, w tym prezesa, 3-5 wiceprezesów i ewentualnie sekretarza generalnego.

§ 3.

Prezes Związku wybierany jest przez Walny Zjazd Delegatów w drodze oddzielnego głosowania.

§ 4.

Kadencja Zarządu Związku trwa 4 lata, a jego wybór odbywa się w głosowaniu tajnym lub jawnym w zależności od uchwały Walnego Zjazdu Delegatów.

§ 5.

Członkowie Zarządu Związku pełnią swoje funkcje społecznie. Wyjątek stanowi urzędujący członek Zarządu.

§ 6.

Jeżeli inne postanowienia Statutu nie stanowią inaczej, uchwały Zarządu Związku zapadają zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej 1/2 członków Zarządu, w tym prezesa lub jednego z wiceprezesów. W przypadku równości głosów, decyduje głos przewodniczącego zebrania.

§ 7.

Zarząd Związku ma prawo dokooptowania nowych członków w miejsce tych, którzy ustąpili w czasie trwania kadencji. Liczba osób dokooptowanych nie może przekroczyć 1/3 osób pochodzących z wyboru.

§ 8.

1. Członkowie Zarządu Związku, którzy uchylają się od wypełnienia przyjętych obowiązków i nie biorą, bez usprawiedliwienia, udziału w posiedzeniach, mogą być zawieszeni w prawach członka tych władz do najbliższego Walnego Zjazdu Delegatów. 

2. Uchwałę o zawieszeniu podejmuje Zarząd Związku, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.

§ 9.

Do kompetencji Zarządu Związku należy:

1. Reprezentowanie Związku na zewnątrz oraz działanie w jego imieniu.

2. Realizowanie zarządzeń Ministerstwa Sportu i Turystyki w zakresie rozwoju Pankrationu oraz wykonywanie uchwał Walnego Zjazdu Delegatów.

3. Występowanie do MSiT w sprawach dotyczących działalności Związku.

4. Zarządzanie majątkiem i funduszami Związku zgodnie z przepisami.

5. Uchwalanie wysokości wpisowego i składki członkowskiej.

6. Uchwalanie planów działania i planów finansowych Związku.

7. Opiniowanie Statutów i ocena działalność Okręgowych Związków Pankrationu lub organizacji członkowskich o podobnym profilu szkolenia w zakresie sztuk i sportów walki 

8. Rozpatrywanie odwołań od postanowień Okręgowych Związków Pankrationu.

9. Reprezentowanie Związku w Międzynarodowych Organizacjach Sportowych.

10. Powoływanie i nadzorowanie oraz rozwiązywanie Komisji Problemowych, Rady Instruktorów i Trenerów oraz uchwalanie regulaminów działania tych organów.

11. Rozstrzyganie sporów związanych z działalnością Związku i jego członków.

12. Powoływanie Komisji Dyscyplinarnej.

13. Podejmowanie uchwał w sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji innych władz Związku.

14. Ustalanie centralnego kalendarza imprez.

15. Wnioskowanie do Walnego Zjazdu Delegatów w sprawie nadania lub odebrania godności członka honorowego PZPankrationu.

16. Podejmowanie uchwał w sprawach przyjęcia lub ustania członkostwa.

17. Zwoływanie Walnego Zjazdu Delegatów.

18. Kierowanie bieżącą pracą Związku.

19. Rozpatrywanie wniosków komisji dyscyplinarnej o nałożenie kar na: członków Związku, działaczy, zawodników, instruktorów i trenerów, sędziów.

20. W przypadku naruszenia przez członka Związku postanowień statutu, regulaminów, lub uchwał władz Związku, Zarządowi przysługuje prawo do:

a) zwrócenia uwagi na dostrzeżone uchybienia i żądanie ich usunięcia w określonym terminie, 

b) odmówienia pomocy i poparcia do czasu usunięcia uchybień,

c) zawieszenie w prawach członka na okres nie dłuższy niż 3 miesiące: zawieszenie polega na okresowym pozbawieniu uprawnień statutowych, w szczególności prawa do udziału w systemie rozgrywek sportowych, nadawania stopni szkoleniowych,

d) wykluczenie członka za działalność na szkodę Związku po uprzednio przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym przez Komisję Dyscyplinarną.

§ 10.

1. Posiedzenia Zarządu odbywają się w miarę potrzeb i według następującego schematu:

– w I kwartale roku – zatwierdzenie bilansu,

– pod koniec II kwartału roku – sprawozdanie i podsumowanie półrocznej działalności,

– na przełomie września i października – przyjęcie kalendarza imprez na rok następny,

– w grudniu – przyjęcie planów szkoleniowych i projekt budżetu na rok kolejny, zapoznanie ze sprawozdaniami, naniesienie korekt kalendarza.

2. Posiedzenia Zarządu są protokołowane. Protokół sporządza przewodniczący posiedzenia 
i protokolant. Protokół z Zebrania Zarządu zostanie rozesłany w formie elektronicznej do członków Zarządu i Komisji Rewizyjnej do 14 dni od daty zebrania. Członkowie po zapoznaniu się z protokołem maja prawo do wniesienia uwag. Protokół zostaje odczytany na następnym zebraniu Zarządu i zatwierdzony przez jego członków.

3. Uchwały Zarządu Związku realizuje biuro, którym kieruje urzędujący członek Zarządu.

4. W okresie między posiedzeniami Zarządu, działalnością Związku kieruje prezes, wiceprezesi i ewentualnie sekretarz generalny, którzy tworzą prezydium Zarządu.

§ 11.

Regulamin musi uzyskać akceptację Walnego Zjazdu Delegatów.

Podstawa prawna: Decyzja ZZ PZ Pankrationu z dnia  18.10.2025 r., Warszawa

Plik do pobrania:

---

REGULAMIN DZIAŁANIA KOMISJI REWIZYJNEJ POLSKIEGO ZWIĄZKU PANKRATIONU W KADENCJI 2026-2029

§ 1.

1. Komisja Rewizyjna jest organem kontrolnym Związku.
2. Komisja Rewizyjna składa się z 3-5 członków wybieranych przez Walny Sprawozdawczo-Wyborczy Zjazd Delegatów na okres czterech lat. Komisja Rewizyjna wybiera ze swego składu Przewodniczącego i/lub Sekretarza.
3. Członkowie Komisji Rewizyjnej pełnią swoje funkcje społecznie. 
4. Celem działania Komisji Rewizyjnej jest nadzorowanie działalności Zarządu Polskiego Związku Pankrationu, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki finansowej.
5. Do zadań Komisji Rewizyjnej należy:

1. przeprowadzenie kontroli działalności Związku i jego organów pod kątem gospodarności i zgodności z przepisami prawa, statutu i uchwałami organów Związku,
2. zatwierdzanie sprawozdań finansowych Związku,
3. przedstawianie organom Związku wniosków wynikających z przeprowadzonych kontroli,
4. udział członków Komisji Rewizyjnej z głosem doradczym w zebraniach Zarządu
5. odpowiadanie na zapytania członków Związku dotyczące zakresu działania Komisji Rewizyjnej.

§ 2.

1. Członkowie Komisji Rewizyjnej, którzy uchylają się od wypełniania przyjętych obowiązków i nie biorą bez usprawiedliwienia udziału w posiedzeniach Komisji oraz kontrolach przez okres sześciu miesięcy, mogą być zawieszeni w prawach członka tych władz do najbliższego Walnego Zjazdu Delegatów.
2. Uchwałę o zawieszeniu w prawach członka Komisji Rewizyjnej podejmują jej członkowie, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego.
3. Komisja Rewizyjna ma prawo dokooptowania nowych członków w miejsce tych, którzy ustąpili lub zostali odwołani w czasie trwania kadencji. Liczba osób dokooptowanych nie może przekroczyć 1/3 liczby osób pochodzących z wyboru.

§ 3.

Uchwały Komisji Rewizyjnej zapadają większością głosów przy obecności co najmniej połowy składu. Przy równej ilości głosów decyduje głos Przewodniczącego.

§ 4.

1. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej lub upoważniony przez niego członek Komisji musi brać udział w posiedzeniach Zarządu i innych organów Związku z głosem doradczym. 
2. Za udział w posiedzeniach Zarządu członkowie Komisji Rewizyjnej będą otrzymywać dietę w wysokości określonej przez Zarząd oraz dodatkowo otrzymają zwrot kosztów podróży. Wyżej wymieniona dieta nie przysługuje, jeżeli członek Komisji Rewizyjnej nie uczestniczył w całym zebraniu.

§ 5.

1. Po zamknięciu roku obrachunkowego do Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej i wskazanych przez niego członków Komisji Rewizyjnej zostaną wysłane sprawozdania finansowe sporządzane przez Polski Związek Pankrationu w celu ich zbadania. Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej zostanie także wysłany wniosek o przeprowadzenie kontroli i zatwierdzenie sporządzonych sprawozdań finansowych.
2. Do Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej oraz wskazanych przez niego członków Komisji Rewizyjnej będą wysyłane protokoły z zebrań Zarządu.

§ 6.

1. Komisja Rewizyjna przeprowadza dwa razy w roku kontrolę całokształtu działalności Związku, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki finansowej pod względem celowości, rzetelności i gospodarności. Pierwsza kontrola odbywa się po pierwszym  półroczu, a druga po zamknięciu roku obrachunkowego.
2. Jednorazowo w kontroli może wziąć udział maksymalnie trzech członków Komisji Rewizyjnej. Każda z wymienionych osób otrzyma dietę w wysokości ustalonej przez Zarząd oraz otrzyma zwrot kosztów podróży.
3. W razie potrzeby członkowie Komisji Rewizyjnej przy przeprowadzaniu kontroli mogą korzystać z pomocy biegłej księgowej / księgowego lub biegłego rewidenta. Za udział w kontroli wyżej wymieniona osoba może otrzymać wynagrodzenie w wysokości ustalonej przez Zarząd.
4. Protokoły z przeprowadzonych kontroli Komisja Rewizyjna przekłada Zarządowi. Komisja Rewizyjna ma prawo wystąpienia do Zarządu z wnioskami wynikającymi z ustaleń kontroli i żądania wyjaśnień oraz usunięcie nieprawidłowości w wyznaczonym terminie.
5. W przypadku nie usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie Przewodniczący Komisji Rewizyjnej może zwołać Walny Zjazd Delegatów w celu przedstawienia protokołów pokontrolnych.

§ 7.

Komisja Rewizyjna przekłada Walnemu Sprawozdawczo-Wyborczemu Zjazdowi Delegatów sprawozdanie z działalności Zarządu wraz z wnioskiem o udzielenie lub nie udzielenie absolutorium Zarządowi.

§ 8.

Przewodniczący Komisji Rewizyjnej PZPankrationu, będzie reprezentował Polski Związek Pankrationu, w umowach między PZPankrationu, a członkami zarządu oraz w sporach z nimi, zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach.

§ 9.

Każdy członek Polskiego Związku Pankrationu może zgłaszać do przewodniczącego Komisji Rewizyjnej zapytania w zakresie jej działalności, na które powinien otrzymać odpowiedź
w terminie 30 dni. 

Podstawa prawna: Decyzja ZZ PZ Pankrationu z dnia 18.10.2025 r., Warszawa

Plik do pobrania:

---

POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA DZIECI POLSKIEGO ZWIĄZKU PANKRATIONU

WSTĘP

Standardy ochrony małoletnich stanowią zbiór zasad, które wspierają tworzenie bezpiecznego i przyjaznego środowiska do uprawiania Pankrationu.

Polski Związek Pankrationu (PZPK), którego jednym z celów statutowych jest ochrona praw i interesów adeptów w tym zawodników, opracował zasady, procedury i narzędzia, które będą pomocne w implementacji Polityki Bezpieczeństwa Dzieci (PBD) w naszym Związku, której powierzono misję rozwijania umiejętności dzieci w Pankrationie.

Uznajemy prawo dzieci do bycia wolnymi od wszelkich form nadużyć: fizycznych, seksualnych, emocjonalnych oraz zaniedbania. Zobowiązujemy się do troski o ich ochronę.

§1

PRZEPISY PRAWNE DOTYCZĄCE OCHRONY DZIECI

Prawo międzynarodowe

• Konwencja o prawach dziecka ONZ z dnia 20.11.1989 r.;
• Europejska Karta Społeczna z dnia 18 października 1961 r.;
• Konwencja Rady Europy z dnia 25 października 2007 r.

 Prawo Unii Europejskiej

• Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej;
• Biała Księga na temat sportu z dnia 11 lipca 2007 r.;
• Konkluzje Rady (UE) z grudnia 2019 r.;
• Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (RODO) z dnia
  27 kwietnia 2016 r.

 Prawo krajowe

• Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej i polskie ustawodawstwo, a także ratyfikowane umowy międzynarodowe
• Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka z dnia 6 stycznia 2000 r.;
• Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. oraz ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r.;
• Ustawa o sporcie z dnia 25 czerwca 2010 r.;
• Kodeks karny oraz ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich z dnia 13 maja 2016 r.;
• inne ustawy, w tym ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia 26 października 1982 r. oraz ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.

§2

CEL POLITYKI BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

1. Polski Związek Pankrationu dąży do stworzenia bezpiecznego, pełnego szacunku
   i radości środowiska w sporcie Pankration dla wszystkich dzieci, niezależnie od wieku, płci, orientacji, pochodzenia etnicznego i społecznego, religii, poziomu zdolności i zaangażowania.
2. Uznajemy prawo dzieci do bycia wolnymi od wszelkich form nadużyć: fizycznych, seksualnych, emocjonalnych oraz zaniedbania i uznajemy nasz obowiązek dbania o ich ochronę.
3. Jesteśmy świadomi, że niektóre dzieci mogą być szczególnie narażone na nadużycia i jesteśmy świadomi odpowiedzialności za dbanie o ich integrację, bezpieczeństwo i dobre samopoczucie.
4. Niniejsza Polityka stanowi ramy zapewniające ochronę dzieci podczas uprawiania Pankrationu.
5. Polityka Bezpieczeństwa Dzieci (PBD) dotyczy wszystkich osób poniżej 18 roku życia, bez jakiejkolwiek dyskryminacji.
6. Polski Związek Pankrationu będzie wspierał we wprowadzeniu, stosowaniu procedur i podejmowanych działań chroniących dzieci zrzeszone w strukturach związku: kluby, Okręgowe Związki Pankrationu, a także inne organizacje zapraszane do współpracy w celu propagowania i organizowania współzawodnictwa sportowego, przy czym zgodnie z przepisami każdy organizator działalności sportowej dla małoletnich jest zobowiązany do wprowadzenia we własnym zakresie standardów ochrony małoletnich.
7. Członkom PZPK zaleca się opracowanie i wdrożenie wewnętrznych procedur
   w zakresie ochrony dzieci.

§3

ZAKRES POLITYKI

Ochrona dzieci to pojęcie, obejmujące działania zapobiegawcze mające na celu minimalizowanie szans na wystąpienie krzywdy oraz działania zapewniające odpowiednią reakcję właściwego podmiotu w przypadku pojawienia się naruszeń.

Kładziemy nacisk na konieczność uwzględniania najlepszego interesu dziecka we wszystkich działaniach związanych z Pankrationem, takich jak podejmowane na poziomie strukturalnym decyzji czy postępowania, realizowanie szkolenia
i programów. Stawiamy na zgodność z międzynarodowymi standardami oraz krajowym ustawodawstwem, zwłaszcza w przypadkach, gdzie nadużycia mogą mieć charakter przestępstwa.

Niniejsza Polityka dotyczy trenerów, instruktorów, sędziów, działaczy, personelu medycznego, pracowników, administratorów i koordynatorów, wolontariuszy, rodziców, opiekunów, podmiotów współpracujących, sędziów, organizatorów obozów, zgrupowań i zawodów Pankrationu, personelu pomocniczego, a także innych osób związanych z PZPK.

Każda osoba zaangażowana w sport Pankration jest odpowiedzialna za to, żeby dyscypliny te były bezpieczne i pełne radości dla dzieci.

§4

ZASADY POLITYKI BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

Będziemy działać w najlepszym interesie dzieci.Zapewnienie ochrony dzieciom jest związane ze zwiększaniem ich radości z uprawiania sportu i osiąganych wyników. Każde działanie związane z dzieckiem lub dziećmi będzie uwzględniać
w pierwszej kolejności najlepsze interesy dziecka.

Prawa dzieci będą szanowane i promowane w Pankrationie.

Dziecko to każdy człowiek w wieku poniżej 18 roku życia, które ma prawo do uprawiania sportu w bezpiecznym środowisku, wolnym od wszelkich form nadużycia, molestowania i wykorzystywania.

Każda forma nadużycia naruszająca prawa dziecka nie będzie tolerowana.

Zasady i praktyki będą stosowane wobec wszystkich dzieci bez względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, narodowe lub społeczne, płeć, niepełnosprawność, język, religię, poglądy polityczne, majątek, urodzenie, orientację seksualną lub z jakiegokolwiek innego powodu.

Ochrona dzieci jest obowiązkiem każdego z nas, bez względu na rolę jaką pełnimy organizacji. Oznacza to, że wszystkie dzieci są pod naszą opieką, będziemy chronić, bez wyjątku.

Określenie ról i obowiązków w ramach Polityki Bezpieczeństwa Dzieci.
Wszystkie problemy będą zgłaszane i niezwłocznie rozpatrywane zgodnie
z określonymi procedurami, ustawodawstwem krajowym, oraz z uwzględnieniem przede wszystkim najlepszego interesu dziecka.

Przejrzystość i otwartość są kluczowa w bezpieczeństwie i ochronie dzieci.
Nadużycia i krzywdy mogą się rozwijać, gdy pracownicy, wolontariusze, partnerzy, dzieci, rodzice i członkowie społeczności nie czują się zdolni do zgłaszania swoich obaw.

Wszystkie obawy dotyczące bezpieczeństwa i ochrony dzieci będą traktowane poważnie.
W razie potrzeby będziemy podejmować odpowiednie kroki w celu zabezpieczenia dziecka, włącznie z przekazaniem sprawy do organów ścigania
i podmiotów zajmujących się ochroną dzieci.

Żadna pojedyncza organizacja nie jest w stanie chronić dzieci samodzielnie.
Konieczna jest współpraca wszystkich uprawnionych organów, organizacji
i podmiotów. tym organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo ochroną dzieci.

§5

ETAPY ZMIERZAJACE DO ZAPEWNIENIA BEZPIECZEŃSTWA DZIECI

Polityka ochronna 

Przy podejmowaniu decyzji w każdej sytuacji z udziałem dziecka, która
w niniejszym dokumencie nie została opisana, dobro dziecka stanowi decydujące kryterium oceny.

Zasada dobra dziecka nakłada obowiązek podejmowania decyzji i działań
z uwzględnieniem interesu dziecka, stawiając go ponad interesy innych podmiotów, zarówno fizycznych, jak i prawnych.

Ochrona praw dzieci stanowi istotny element nie tylko na poziomie krajowym, ale również międzynarodowym, w tym unijnym.

Regulacje prawne obejmują wolność osobistą dzieci oraz ich prawa do dóbr osobistych.

Wewnętrzne przepisy PZPK podkreślają zasadę szczególnej ochrony dzieci, kładąc nacisk na integralność fizyczną i psychiczną zawodników. W kontekście wszelkich działań z udziałem dzieci szczególnie istotne są środki ochronne przed dyskryminacją, realizacja prawa do rozwoju oraz kierowanie się interesem dziecka w podejmowanych działaniach. Niniejsza polityka ma na celu zagwarantowanie, że wszelkie decyzje są zgodne z zasadami międzynarodowymi oraz wewnętrznymi regulacjami.

Dobro i interes dziecka

Ochrona dzieci oraz konieczność zabezpieczenia ich interesów wynikają
z charakteru praw dziecka, których pełna realizacja zależy przede wszystkim od postępowania dorosłych. Dzieci stanowią szczególnie wrażliwą grupę społeczną, która sama nie może zadbać o swoje interesy. Na dobro dziecka jako wartość nadrzędną składają się opieka, troska i ochrona.

Ochrona dzieci w Pankrationie jest warunkiem koniecznym, aby dzieci czerpały przyjemność z uprawiania sportu jako hobby i dorastały jako sportowcy. Kultywowanie aktywnego stylu życia u dzieci z jednoczesnym zapewnieniem bezpieczeństwa i ochrony ich praw przyniesie dobre rezultaty sportowe
i społeczne.

Struktura Związkowa

PZPK zobowiązuje się do działania na rzecz przestrzegania i promowania praw człowieka, w tym dotyczących zakazu dyskryminacji z jakichkolwiek przyczyn, ochrony dzieci i młodzieży, ochrony praw osób z niepełnosprawnościami oraz dbałości i ochrony zdrowia.

PZPK jako organizator szkolenia i współzawodnictwa sportowego dla dzieci
i młodzieży, respektuje przepisy ustawy z dnia 13 maja 2016 roku o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. PZPK powoła koordynatora ds. bezpieczeństwa dzieci. Jego zadaniem jest zapewnienie kontaktu, prawidłowego reagowania i wskazywanie odpowiednich procedur w przypadku incydentów. Przez większość czasu rolą koordynatora jest udzielanie wsparcia i udostępnianie informacji. Dane kontaktowe koordynatora będą udostępnione i powinny być powszechnie znane wśród pracowników, wolontariuszy, rodziców, opiekunów prawnym oraz dzieci.

§6

REAGOWANIE NA CZYNNIKI RYZYKA KRZYWDZENIA DZIECI

1. Personel PZPK posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel PZPK podejmuje rozmowę z opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
3. Personel PZPK monitoruje sytuację dziecka, zwraca uwagę na właściwość
   i poprawność relacji zachodzących pomiędzy personelem/opiekunem i dziećmi, jak i pomiędzy samymi dziećmi.
4. Rekrutacja personelu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu. Zasady bezpiecznej rekrutacji stanowią Załącznik nr 1 do niniejszej Polityki.
5. W PZPK wprowadzono druk oświadczenia dla personelu do potwierdzenia zapoznania się z przyjętą Polityką bezpieczeństwa dzieci. Oświadczenie
   o zapoznaniu się z Polityką bezpieczeństwa dzieci w PZPK stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Polityki.
6. PZPK szkoli personel w zakresie Polityki bezpieczeństwa dzieci zarówno przed rozpoczęciem pracy, jak regularnie w trakcie realizacji zadań.
7. PZPK dysponuje danymi kontaktowymi lokalnych instytucji, organizacji i służb, które zajmują się interwencją i pomocą w sytuacjach krzywdzenia dzieci.
8. PZPK dysponuje informacjami dla dzieci i rodziców na temat możliwości uzyskania pomocy w trudnej sytuacji, w tym numerami bezpłatnych telefonów zaufania dla dzieci i młodzieży i udostępnia je dzieciom oraz rodzicom.

§7

CZYNNIKI RYZYKA KRZYWDZENIA DZIECI

Celem PZPK jest ocena ryzyka i zapewnienie możliwie najlepszej ochrony
i identyfikacji wszystkich zagrożeń występujących przy pracy wykonywanej
z dziećmi a następnie ich analiza, która pozwoli podjąć działania eliminujące ryzyko lub redukujące obszary wpływu.

Przykłady niewłaściwych praktyk w sporcie Pankration:

• niedostateczna dbałość o unikanie urazów poprzez nadmierne lub nieodpowiednie treningi,
• brak zgłaszania zachowań narażających dobro dzieci,
• nieodpowiednie traktowanie niektórych dzieci lub wykazywanie nieadekwatnej przychylności,
• używanie agresywnego języka i substancji zakazanych w obecności dzieci,
• ignorowanie wytycznych dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa,
• brak regularnych ocen ryzyka.

Czynniki ryzyka nadużyć w sporcie Pankration

• miejsca/ sytuacje ryzyka: szatnie, prysznice, jazda samochodem, nocowanie,
• wyjazdy,
• tolerancja dla znęcania się, w tym wśród rówieśników,
• wysoka tolerancja dla przemocy fizycznej i urazów,
• dominacja i nierówne relacje władzy, na przykład między kierownikami lub trenerami a sportowcami,
• nieodpowiednie relacje dorosły-dziecko i nadużywanie pozycji zaufania,
• dyskryminacja i nierówność płci,
• dbanie o reputację i unikanie skandali, prowadzące do przemilczania incydentów lub niezgłaszania ich nadużyć.

Czynniki chroniące przed nadużyciami w sporcie Pankration

• szacunek i brak tolerancji wobec nadużyć na wszystkich poziomach organizacji,
• dobra znajomość zasad i procedur przez rodziców i dzieci,
• poważne traktowanie incydentów i zarzutów i podejmowanie odpowiednich działań,
• edukacja i wzrost świadomości w zakresie ochrony dzieci,
• troskliwy i zaangażowany personel.

§8

FORMY I RODZAJE I ROZPOZNAWANIE NADUŻYĆ WOBEC DZIECI

Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.

Forma nadużyć

Wszelkie działania, których celem jest ochrona dzieci i uniknięcie sytuacji, które naruszają ich bezpieczeństwo są kluczowe. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że pomimo podjętych środków prewencyjnych, nieuniknione są sytuacje, w których dzieci mogą być narażone na ryzyko. Dlatego bardzo ważne jest umiejętne rozpoznawanie, identyfikowanie, klasyfikowanie oraz właściwe reagowanie na tego rodzaju zdarzenia. Nie należy bagatelizować sygnałów dawanych przez dziecko. Równocześnie ważne jest rzetelne ocenianie sytuacji, a w najlepszym przypadku przekazywanie jej specjalistom. Każda reakcja powinna być zorientowana na dobro dziecka oraz jego ochronę, również poza środowiskiem sportowym. Niezwłocznie zgłaszać należy nadużycia, które stanowią przestępstwo.

Rodzaje nadużyć

• Przemoc fizyczna jest często najłatwiej rozpoznawalną formą nadużyć. Może przejawiać się m.in. w uderzeniu, potrząsaniu, szczypaniu, gryzieniu, podduszeniu, popychaniu oraz zachęcaniu dzieci do agresywnej zabawy, bez względu na ryzyko zranienia siebie lub innych osób lub innym działaniu, które powoduje obrażenia fizyczne, pozostawia ślady lub powoduje ból.
• Wykorzystywanie seksualne to każdy rodzaj kontaktu seksualnego między osobą dorosłą, a małoletnią, tj. młodszą niż 18 lat, a także między znacznie starszym dzieckiem, a młodszym dzieckiem. Niedopuszczalne jest także robienie nieprzyzwoitych zdjęć i filmów dzieciom, angażowanie dzieci
  w ich oglądanie lub czynności seksualne oraz zachęcanie dzieci do zachowywania się w sposób niewłaściwy seksualnie. Komentarze o charakterze seksualnym pod adresem innych osób są również formą wykorzystywania seksualnego. Nawet jeśli osoba poniżej 18 roku życia wyraża zgodę na czynność seksualną, to nadal zachowanie spełnia przesłanki wykorzystywania, z uwagi m.in. na możliwą nierównowagę relacji pomiędzy osobami zaangażowanymi, związaną z różnicą wieku, doświadczeniem życiowym, czy też podporządkowaniem wynikającym
  z pełnionych funkcji. Czynność seksualna z osobą poniżej 15 roku życia jest zawsze przestępstwem, nawet przy hipotetycznej „zgodzie” dziecka – taka zgoda nie ma mocy prawnej.
• Przemoc emocjonalna, psychiczna i werbalna występuje, gdy dorosła osoba stale krytykuje, grozi lub wyklucza dziecko, naruszając jego poczucie wartości. Trener, instruktor lub szkoleniowiec pełnią kluczową rolę jako autorytety sportowe
  i wzory do naśladowania dla dzieci. Konstruktywna krytyka, istotna dla nauki
  i rozwoju, nie jest zakazana. Żarty i śmiech mają pozytywny wpływ na tworzenie więzi i poczucie wspólnoty. Różnica między przemocą psychiczną,
  a krytyką polega na tym, że przemoc psychiczna sięga za daleko, powodując obrażenia emocjonalne, podobnie jak przemoc fizyczna.
• Zaniedbanie występuje, gdy dorosły nie zapewnia odpowiedniego wsparcia emocjonalnego lub świadomie zaniedbuje dziecko np. ignorując je systematycznie. Zaniedbanie ma również miejsce, gdy nie spełnia się podstawowych potrzeb dziecka np. dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości jedzenia, ubrania, opieki medycznej lub nadzoru.
• Prześladowanie,znęcanie się zazwyczaj jest uznawane za akt dorosłego wobec dziecka jednak nadużycia mogą również pochodzić od rówieśników. Przemoc dziecka wobec innego dziecka często nazywana jest prześladowaniem, które może przybierać różne formy. Obejmuje ono działania fizyczne, takie jak uderzanie, uszkadzanie lub kradzież mienia, aktywność online – obraźliwe wiadomości, komentarze, posty lub zdjęcia zamieszczane w mediach społecznościowych, a także akty słowne, takie jak przezywanie. Prześladowanie może być motywowane kryteriami płci, pochodzenia etnicznego, orientacji seksualnej, niepełnosprawności lub poziomu umiejętności sportowych.

Dorośli czasem lekceważą prześladowanie, uważając je za mniej doniosłe, gdy występuje między dziećmi. Jednak prześladowanie może powodować znaczne szkody. Dlatego istotne jest tworzenie atmosfery, w której wszyscy wiedzą, że prześladowanie nie jest i nie będzie tolerowane, a na nie należy reagować od razu, gdy tylko się pojawi.

• Nadużycie nie pozwoli w pełni na identyfikację ryzyka naruszenia bezpieczeństwa dzieci. Konieczne jest przedstawienie okoliczności, w których podczas zajęć może dojść do naruszeń, wyjaśnienie, jak takie naruszenia mogą wyglądać
  w poszczególnych sytuacjach, aby prawidłowo zlokalizować źródło zagrożenia.
• Kontuzjewystępują niemal w każdym dyscyplinie sportu. Jednak presja wywierana na dziecko może zwiększyć ryzyko wystąpienia urazów lub zaostrzyć ich skutki, zwłaszcza gdy zachęca się je do podejmowania działań nieadekwatnych do wieku czy umiejętności. Ponadto, namawianie dzieci do kontynuowania treningów lub udziału w szkoleniach lub turniejach pomimo kontuzji jest postępowaniem, które nie powinno być tolerowane przez trenerów/instruktorów ani środowisko Pankrationu.
• Presja na osiągnięcie zwycięstwa, wygrywanie kolejnych zawodów
  i zdobywanie wyróżnień i medali odgrywa kluczową rolę w turniejach Pankrationu. Niemniej jednak, wywieranie presji w celu uzyskania korzystnych wyników za wszelką cenę może prowadzić do szkód psychicznych i fizycznych. Czasami nacisk na osiągnięcie wyników wynika z oczekiwań dorosłych, ale może także wynikać z ambicji dziecka lub jego rówieśników. W przypadku dzieci, osiągnięcia nigdy nie powinny przesłaniać radości płynącej z uprawiania sportu oraz właściwego procesu rozwoju.

Kontakty fizyczne podczas treningów czy zabiegów fizjoterapeutycznych, a także
w okolicznościach takich jak przebieranie się w szatniach, kąpiel po treningu lub turnieju, zwiększają ryzyko wystąpienia naruszeń. Takie warunki mogą stworzyć możliwości osobom, które chcą seksualnie wykorzystać dziecko. Należy wyważyć poszanowanie prywatności dzieci oraz ich bezpieczeństwo. Jeżeli konieczna jest indywidualna opieka fizjoterapeuty, wskazana jest obecność drugiej osoby dorosłej, np. lekarza, innego członka sztabu medycznego, członka sztabu trenerskiego („zasada czterech oczu”). Wszelkie zabiegi fizjoterapeutyczne powinny odbywać się w otwartym pomieszczeniu. W takich sytuacjach dorosły nigdy nie powinien zostawać sam z dzieckiem ani nawet sam w obecności innego dziecka, z uwagi na bezpieczeństwo dzieci.

Rozpoznawanie nadużyć

Rozpoznanie przypadków nadużycia nie jest łatwe. Czasami o nadużyciu donoszą naoczni świadkowie lub jest ono ujawniane np. przez inne dziecko lub dorosłego. Często pojawiają się wskazówki w postaci niepokojących zachowań. Nie wolno lekceważyć takich doniesień lub znaków, należy je weryfikować i monitorować.

Nie należy bagatelizować znaków, które wysyła dziecko, na przykład, gdy dziecko:

• ma niewyjaśnione obrażenia fizyczne, w tym siniaki i rany, takie jak oparzenia, blizny po samookaleczeniu lub ból podczas chodzenia;
• cierpi na niewyjaśnione i często powracające choroby np. zaburzenia żołądkowe, trudności z jedzeniem;
• nagle zmienia zachowanie lub nastrój, np. staje się agresywne, wycofane lub nieśmiałe; unika pewnych sytuacji lub osób;
• staje się bardzo skryte np. przestaje dzielić się tym, co dzieje się w jego życiu lub nagle milknie, kiedy pojawiają się dorośli;
• stale mówi o sobie źle, np. że jest bezwartościowe lub bezużyteczne;
• wydaje się być odizolowane lub nie integruje się z innymi w zespole; mówi, że ono lub jego koledzy z drużyny są wykorzystywani lub krzywdzeni.

Dzieci doświadczające przemocy często doświadczają różnych rodzajów nadużycia przez dłuższy okres, a przemoc nie jest pojedynczym, izolowanym zdarzeniem. Współcześnie coraz częściej przemoc ma miejsce również w środowisku online. Dzieci, które są maltretowane, mogą sygnalizować, że są krzywdzone, a czasami mogą to ujawnić bezpośrednio. Bezpośrednie ujawnienie nie może być zlekceważone.

Nie należy bagatelizować znaków w zachowaniu dorosłych, np. trenera lub opiekuna, które to zachowania zostaną zaobserwowane lub zasłyszane. Zwróćmy szczególną uwagę, gdy trener lub opiekun:

• wyróżnia jedno lub więcej dzieci, zarówno faworyzując, jak i karząc;
• dąży do osiągnięcia wyniku, nie zważając na to, czy dziecko jest szczęśliwe i ma dobre samopoczucie;
• wyraża się negatywnie i krytycznie wobec dziecka;
• używa nieodpowiedniego języka, np. omawia wygląd fizyczny dziecka w sposób seksualny;
• używa wulgaryzmów w obecności dzieci;
• nie troszczy się o dzieci, co robią lub gdzie przebywają;
• nie postępuje zgodnie z regulaminami, wytycznymi i kodeksami postępowania, m.in. kodeksem dla trenerów, opiekunów, wolontariuszy i innych osób pracujących z dziećmi.

Podstawy do obaw o nadużycie mogą istnieć, gdy otrzymamy relację od osoby, która była świadkiem nadużycia wobec dziecka lub zaobserwujemy, otrzymamy dowody, takie jak nieuzasadnione obrażenia fizyczne lub zmiana zachowania, która może być wynikiem nadużycia.

Powodem do niepokoju może być sytuacja, w której dziecko staje się wycofane
i nadmiernie spokojne lub samo wskaże (lub ujawni), że było maltretowane. Dzieci rzadko mówią otwarcie o nadużyciu, często nie wiedzą, jak się zachować i gdzie szukać pomocy.

Rozpoznawanie wykorzystywania dzieci obejmuje trzy etapy:

Etap pierwszy– Początkowe rozważanie możliwości.

Konieczne jest rozważenie możliwości znęcania się nad dzieckiem, jeżeli pojawią się podejrzane obrażenia, których nie można wytłumaczyć. Dodatkowo, warto wziąć pod uwagę, gdy dziecko wydaje się być przerażone bez wyraźnej przyczyny lub manifestuje trwałe problemy behawioralne, które wcześniej nie były obecne. Również
w przypadku, gdy dziecko wykazuje niezwykłe lub lękowe reakcje wobec konkretnych osób, takich jak trener, instruktor, rodzice czy opiekunowie, należy rozważyć możliwość wykorzystywania go.

Etap drugi– Zwracanie uwagi na oznaki nadużycia

Oznaki wykorzystywania mogą być fizyczne, behawioralne lub rozwojowe.

Poniżej znajduje się lista niektórych wskaźników znęcania się, ale nie jest ona wyczerpująca:

NADUŻYCIA FIZYCZNE
Wskaźniki fizyczne Zadrapania Ślady ugryzień lub siniaki, oparzenia, np. papierosowe Nieleczone urazy Złamane kości	Wskaźniki behawioralne Tendencje do samookaleczania. Ciągłe próby ucieczki Agresja lub wycofanie Strach przed powrotem do domu Nieuzasadniony strach przed dorosłymi

NADUŻYCIA EMOCJONALNE
Wskaźniki fizyczne Nagłe zaburzenia mowy Moczenie i brudzenie łóżka Oznaki samookaleczenia Słabe relacje z rówieśnikami	Wskaźniki behawioralne Zachowanie wymagające uwagi Kołysanie, ssanie kciuka Strach przed zmianami Chroniczna ucieczka

ZANIEDBYWANIE
Wskaźniki fizyczne Ciągły głód Narażenie na niebezpieczeństwo, brak nadzoru Nieodpowiednie/niewłaściwe ubranie Niedostateczna higiena Nieleczone choroby	Wskaźniki behawioralne Zmęczenie, bezradność Słabe relacje z rówieśnikami Niskie poczucie własnej wartości Kompulsywne kradzieże, żebranie

NADUŻYCIA SEKSUALNE
Wskaźniki fizyczne Dziecko może skarżyć się na bolesność, ból lub krwawienie w swoich „częściach intymnych” Składanie propozycji seksualnych dorosłym lub innym dzieciom Ból przy oddawaniu moczu Trudności w chodzeniu lub siedzeniu Anoreksja/bulimia Nadużywanie substancji/narkotyków	Wskaźniki behawioralne Depresja Nieodpowiedni język i/lub wiedza seksualna nieadekwatna do wieku Składanie propozycji seksualnych dorosłym lub innym dzieciom Niska samoocena Strach przed ciemnością Niechęć do zbliżania się do kogokolwiek

Jeśli dziecko sugeruje, że chce powiedzieć „sekret” lub ujawnić informacje, które sugerują, że jest zagrożone lub było wykorzystywane, ważne jest, aby:

1. zachować spokój i nie okazywać szoku lub niedowierzania;
2. uważnie słuchać, co mówi, oraz zaoferować pocieszające wypowiedzi, zwłaszcza gdy dziecko ujawnia nadużycie seksualne, na przykład: „Przykro mi, że to się stało”, „To nie twoja wina”;
3. nie zadawać szczegółowych, dociekliwych lub prowadzących pytań;
4. powiedzieć dziecku, że potraktuje się to, co zostało powiedziane poważanie;
5. wyjaśnić, co zamierzasz zrobić (w zależności od wieku dziecka może to być pytanie o rodzaj pomocy i z czyim zaangażowaniem dziecko czułoby się komfortowo);
6. powiedzieć dziecku, że nie można utrzymać tego w tajemnicy, ale informacje będą przekazane dalej tylko po to, aby zapewnić mu bezpieczeństwo.

NIGDY:

1. nie zadawaj pytań, z wyjątkiem pytań o wyjaśnienia;
2. nie składaj obietnic dotyczących poufności, których nie możesz dotrzymać;
3. nie zakładaj, że ktoś inny podejmie niezbędne działania;
4. nie lekceważ, nie wykazuj skrajnych reakcji, np. złość, szok, przerażenie itp;
5. nie wyciągaj pochopnych wniosków, nie spekuluj, nie oskarżaj kogokolwiek; nie wydawaj osądów na temat domniemanego sprawcy;
6. nie próbuj badać ujawnionej sytuacji we własnym zakresie.

Etap trzeci– Zgłaszanie przypadków nadużycia

Należy zgłaszać wszelkie obawy i podejrzenia do koordynatora ds. bezpieczeństwa, Zarządu PZPK lub do odpowiednich służb.

Informacje ujawniane przez dzieci należy zawsze traktować poważnie. Należy natychmiast skontaktować się z odpowiednimi instytucjami, jeśli dziecko jest
w bezpośrednim niebezpieczeństwie.

§9

PROCEDURYINTERWENCJI WPRZYPADKU ZAGROŻENIABEZPIECZEŃSTWADZIECKA

Procedury interwencji mają na celu wspierać członków personelu PZPK
w realizowaniu prawnego i społecznego obowiązku reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka. Personel angażowany do realizacji programów szkolenia ze względu na możliwość obserwowania dziecka w sytuacjach ukazujących skutki krzywdzenia, pełni ważną rolę w procesie rozpoznawania go u dziecka. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka i zapewnienie mu bezpieczeństwa.

1. W przypadku powzięcia przez członka personelu PZPK podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu PZPK ma obowiązek sporządzenia zgłoszenia – notatki
   i przekazania uzyskanej informacji zarządowi organizacji. Notatka może mieć formę pisemną lub mailową.
2. Interwencja prowadzona jest przez zarząd PZPK, który może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości personelu, dzieci
   i opiekunów.
3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „zarządu PZPK” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.
4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas interwencja prowadzona jest przez zarząd PZPK.
5. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony zarządu PZPK, a nie została wyznaczona osoba do prowadzenia interwencji, wówczas działania podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
6. Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie
   z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
7. Zarząd PZPK informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub najbliższy ośrodek pomocy społecznej). Jeżeli poinformowanie opiekuna dziecka jest sprzeczne z dobrem dziecka lub niemożliwe, odstępuje się od tego obowiązku.
8. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, zarząd PZPK składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury, policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do wydziału rodzinnego i nieletnich sądu rejonowego lub do ośrodka pomocy społecznej.
9. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
10. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji. Kartę załącza się do Rejestru zdarzeń prowadzonego przez organizację.

W zakresie wprowadzonych procedur w załączeniu do Polityki stosuje się dokumenty stosowane przy zgłaszaniu incydentu lub zdarzenia:

Załącznik3 – Notatka – zgłoszenie incydentu

Załącznik3.1 – Karta interwencji

Załącznik3.2 – Rejestr zdarzeń

Załącznik 3.3 – (Wzór) Zawiadomienie o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa 

Załącznik 3.4 – (Wzór) Zawiadomienie Ośrodka Pomocy Społecznej 

Załącznik3.5 – (Wzór) Wniosek o wgląd w sytuację dziecka/ rodziny

§10

DOKUMENTOWANIE I PRZECHOWYWANIE ZGŁOSZONYCH INCYDENTÓW LUB ZDARZEŃ

Dokumentowanie i przechowywanie informacji o ujawnionych lub zgłoszonych incydentach lub zdarzeniach zagrażających bezpieczeństwu dzieci jest bardzo ważnym elementem w skutecznej polityce ochrony dzieci.

1. Dokładne i natychmiastowe dokumentowanie. Wszystkie incydenty powinny być dokumentowane natychmiast po ich ujawnieniu lub zgłoszeniu. Dokumentacja powinna zawierać:
   • Dokładny opis zdarzenia, w tym data, czas, miejsce, osoby zaangażowane
     i świadkowie;
   • Opis reakcji podjętej w odpowiedzi na incydent oraz wszelkich podjętych działań naprawczych;
   • wszelkie informacje przekazane organom zewnętrznym (np. policji).

1. Zgłoszenia będą przechowywane w rejestrze prowadzonym przez Koordynatora PZPK ds. bezpieczeństwa dzieci w okresie niezbędnym dla celów ujawniania
   i prowadzenia stosownych wyjaśnień oraz postępowań w sprawie. 
2. Informacje dotyczące incydentów muszą być przechowywane w sposób poufny,
   z dostępem ograniczonym do osób upoważnionych.
3. Dane powinny być przechowywane w bezpieczny sposób, aby zapobiec nieautoryzowanemu dostępowi, zniszczeniu lub utracie. To może obejmować:

1. używanie zabezpieczonych systemów elektronicznych z odpowiednimi hasłami
   i szyfrowaniem;
2. przechowywanie kopii papierowych w zamkniętych szafach lub w innych bezpiecznych miejscach.

1. Przechowywanie danych osobowych będzie się odbywało zgodnie
   z obowiązującymi przepisami o ochronie danych oraz wewnętrznymi regulacjami, jeśli takie zostaną wprowadzone.
2. Wszystkie dokumenty dotyczące zgłoszeń, w tym informacje, zapisy postępowań, ustaleń i działań naprawczych oraz wszelkie dokumenty papierowe, oraz dokumentacja prowadzona w sposób elektroniczny, w tym w szczególności informacje zawierające dane osobowe potwierdzające przeprowadzone postępowanie w sprawie będą przechowywane w zabezpieczonym archiwum PZPK do momentu realizacji celu dla którego zostały zebrane, przy czym maksymalny okres nie może przekroczyć pięciu lat, chyba, że przepisy prawa
   w tym związane z prowadzonymi postępowaniami wymagają dłuższego okresu przechowywania.
3. Dokumentacja dotycząca zgłoszeń może być udostępniania kierownictwu organizacji, zarządom organizacji stowarzyszonych lub innym osobom uprawnionym do przeprowadzania wewnętrznych postępowań wyjaśniających, dyscyplinarnych lub regulaminowych. Dokumentacja może zostać również udostępniana uprawnionym organom zewnętrznym np. Policja, Prokuratura, Sądy w sytuacji prowadzenia odpowiednich postępowań.
4. Wszyscy pracownicy i wolontariusze powinni być odpowiednio przeszkoleni
   w zakresie dokumentowania i przechowywania informacji o incydentach, aby zapewnić, że procedury te są właściwie stosowane.

§11

KRZYWDZENIE DZIECKA

Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:

1. przestępstwo na szkodę dziecka (wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem);
2. inna forma krzywdzenia, niebędąca przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego taka jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
3. zaniedbanie potrzeb życiowych dziecka np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem.

Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji
w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:

1. osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/ opiekunów prawnych),
2. inne dziecko.

Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka przez osobę dorosłą

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka, zarząd PZPK przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę
   o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka,
2. w szczególności jego opiekunami. Zarząd PZPK stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane w Karcie interwencji.
3. KoordynatorPZPKdosprawbezpieczeństwadzieci wraz z przedstawicielem zarządu PZPK organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania
   ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
4. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo, zarząd PZPK sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
5. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia zarząd organizacji sporządza wniosek o wgląd
   w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
6. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznejo potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania – konieczności wszczęcia procedury „Niebieskiej Karty”.
7. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu PZPK, wówczas osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
8. W przypadku, gdy członek personelu PZPK dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, zarząd PZPK powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia.
9. W sytuacji, gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego/zakończenie współpracy z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby.
10. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest personelem PZPK, lecz jest zatrudniona przez podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren o, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z instytucją współpracującą.
11. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
12. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.

ProceduryInterwencjiwprzypadkukrzywdzeniarówieśniczego

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko (np. na zajęciach grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzeniem oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać
   z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne
   i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji. Informacje o zdarzeniu przekazuje się Koordynatorowi PZPK do spraw bezpieczeństwa dzieci.
2. Wspólnie z rodzicami/opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
3. Z rodzicami/opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez rodziców/opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
5. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach PZPK należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Koordynator PZPK do spraw bezpieczeństwa dzieci wspólnie
   z przedstawicielem zarządu PZPK organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).
6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat,
   a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie. Za złożenie zawiadomienia odpowiedzialny jest zarząd PZPK.
7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie. Za złożenie zawiadomienia odpowiedzialny jest Zarząd PZPK.

§12

PLANWSPARCIA

1. Wobec dziecka poddawanego krzywdzeniu wprowadzany jest plan wsparcia funkcjonujący równolegle z podejmowanymi prawnymi działaniami interwencyjnymi. Dotyczy to sytuacji krzywdzenia przez osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych) oraz inne dziecko.
2. W każdym przypadku stosowana jest indywidualizacja działań w uzgodnieniu
   z opiekunami dziecka, a następnie omówieniu z dzieckiem, zmierzających do zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym:
   1. odizolowania go od źródeł zagrożenia,
   2. obserwacji dziecka i zwracania uwagi na wszelkie niepokojące sygnały,
   3. skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, gdy istnieje taka potrzeba,
   4. podjęcie współpracy międzyinstytucjonalnej (lokalne ośrodki pomocy społecznej, ośrodki interwencji kryzysowej, poradnie psychologiczno- pedagogiczne, specjalistyczne poradnie rodzinne, ośrodki wczesnej interwencji, ośrodki wsparcia dziennego, środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dorosłych oraz środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży, centra pomocy dzieciom, ogólnopolskie i lokalne organizacje pozarządowe zajmujące się wspieraniem rodziców i dzieci.
3. W przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą dziecko, wówczas plan wsparcia opracowywany jest w porozumieniu z rodzicem niekrzywdzącym.
4. Plan wsparcia dziecka nie kończy się wraz z końcem procedury prawnej.

§13

ZASADYOCHRONYWIZERUNKUDZIECKA

1. PZPK zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie
   z obowiązującymi przepisami prawa.
2. PZPK, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka kierując się odpowiedzialnością i rozwagą wobec utrwalania, przetwarzania, używania i publikowania wizerunków dzieci.
3. Utrwalanie, przetwarzanie, używanie, publikowanie wizerunku dziecka znajdującego się na zdjęciu, nagraniu bądź na jakimkolwiek nośniku musi być dokonywane rozważnie i ostrożnie. Działania tego rodzaju są dopuszczalne wyłącznie w celu celebrowania sukcesów dziecka, dokumentowania działań lub funkcjonowania związku (na przykład na turniejach, rozgrywkach, treningach), przy zachowaniu bezpieczeństwa dzieci.
4. Zdjęcia bądź nagrania, o których mowa w ust. 3, są realizowane bez dyskryminacji ze względu na jakiekolwiek cechy.
5. W każdym wypadku należy kierować się dobrem i godnością dziecka. Materiał zawierający wizerunek dziecka nie może być uwłaczający lub obrażający je, pokazywać sytuacji, które bez kontekstu wydają się ośmieszające, niewłaściwe.
6. Zabronione jest ujawnianie w trakcie rejestracji jakichkolwiek informacji dotyczących dziecka, w tym jego stanu zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej i powiązanych z wizerunkiem dziecka.
7. Utrwalanie wizerunku dziecka jest możliwe tylko jeśli PZPK został o tym poinformowany i wyraził na to zgodę, uzyskano zgody rodziców/opiekunów prawnych oraz jeżeli jest to możliwe ustne zgody samych dzieci.
8. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: udział
   w konkurencjach sportowych, zgromadzenie w czasie zawodów, trybuny imprez sportowych, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
9. Wszystkie podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego utrwalania
   i rozpowszechniania wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać zarządowi organizacji.
10. Materiały zawierające wizerunek dzieci przechowywane są w sposób zgodny
    z prawem i bezpieczny dla dzieci:
11. Nośniki analogowe zawierające zdjęcia i nagrania są przechowywane
    w zamkniętej na klucz szafce, a nośniki elektroniczne zawierające zdjęcia
    i nagrania są przechowywane w folderze chronionym z dostępem ograniczonym do osób uprawnionych przez PZPK.
12. Nie przechowuje się materiałów elektronicznych zawierających wizerunki dzieci na nośnikach nieszyfrowanych ani mobilnych, takich jak telefony komórkowe
    i urządzenia z pamięcią przenośną (np. pendrive).

Upublicznienie przez członka personelu wizerunku dziecka utrwalonego
w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka. Dobrą praktyką jest również pozyskiwanie zgód samych dzieci (zwłaszcza dzieci z chwilą ukończenia 13 roku życia, które nabywają ograniczoną zdolność do czynności prawnych)

§14

ZASADYDOSTEPUDZIECIDOINTERNETU

1. PZPK, zapewniając dzieciom dostęp do Internetu, jest zobowiązany podejmować działania zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju (materiały pornograficzne, promujące nienawiść, rasizm, ksenofobię, przemoc, zachowania autodestrukcyjne), a także chronić przed doświadczaniem krzywdzenia ze strony dorosłych (np. grooming) lub rówieśników (różne formy cyberprzemocy).
2. Na terenie PZPK dostęp dziecka do Internetu możliwy jest wyłącznie pod nadzorem członka personelu organizacji i tylko na wyznaczonych urządzeniach organizacji
   z ograniczonym poziomem uprawnień. W wyjątkowych sytuacjach dopuszcza się dostęp na prywatnych telefonach komórkowych dzieci za pomocą wyizolowanej sieci Wi-Fi organizacji, po podaniu hasła.
3. Personel organizacji informuje dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania
   z Internetu.
4. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści, wyznaczona osoba stara się ustalić, kto korzystał z komputera w czasie ich wprowadzenia.
5. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści, osoba odpowiedzialna za Internet przekazuje zarządowi organizacji, który powiadamia opiekunów dziecka o zdarzeniu.
6. Personelowi realizującemu zadania podczas treningów i akcji szkoleniowych np. zgrupowania i zawody nie wolno udostępniać dzieciom służbowych lub prywatnych urządzeń elektronicznych, za pomocą których dziecko mogłoby uzyskać dostęp do treści (wiadomości, zdjęć) zapisanych na tych urządzeniach lub do treści internetowych, w szczególności treści nieadekwatnych do wieku dzieci lub zakazanych dla dzieci.
7. Dzieci – jeżeli mają taką możliwość – korzystają z urządzeń elektronicznych oraz Internetu dostarczonych im przez swoich rodziców/opiekunów prawnych na ich wyłączną odpowiedzialność.

§15

MONITORINGSTOSOWANIAPOLITYKIBEZPIECZEŃSTWADZIECIWPOLSKIMZWIĄZKUPANKRATIONU

1. Zarząd Polskiego Związku Pankrationu wyznacza Koordynatora PZPK do spraw bezpieczeństwa dzieci odpowiedzialnego za Politykę bezpieczeństwa dzieci
   w Polskim Związku Pankration e-mail: ochronadzieci@PZPK.lublin.pl

Zakres kompetencji wskazano w Załącznikunr4.

1. Osoby, o których mowa w punkcie poprzedzającym, są odpowiedzialne za monitorowanie realizacji Polityki, przyjmowanie zgłoszeń dotyczących podejrzenia krzywdzenia lub krzywdzenia dzieci, reagowanie na sygnały naruszenia Polityki i prowadzenie dokumentacji oraz za proponowanie zmian
   w Polityce.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1 przeprowadzają wśród personelu PZPK, raz na 12 miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi Załącznik nr 5 do niniejszej Polityki.
3. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w organizacji.
4. Osoby, o których mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonują opracowania ankiet wypełnionych przez członków personelu. Sporządzają na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazują zarządowi PZPK.
5. Zarząd organizacji wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi, dzieciom i ich opiekunom nowe brzmienie Polityki.

§16

OSOBYIORGANIZACJEKONTAKTOWE

1. PZPK – Koordynator PZPK do spraw bezpieczeństwa dzieci, e-mail: ochronadzieci@PZPK.lublin.pl
2. Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka- telefon: 0 800 12 12 12 (numer bezpłatny).
3. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę- telefon: 116 111 numer bezpłatny.
4. Telefon dla rodziców, nauczycieli i innych profesjonalistów pracujących
   z dziećmi oferujących poradnictwo prawne i psychologiczne w zakresie interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka, a także pomocy psychologicznej dziecku przeżywającemu trudności prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę 800 100 100 (numer bezpłatny).
5. Komitet Ochrony Praw Dziecka – telefon: 22 626 94 19
6. Najbliższy ośrodek pomocy społecznej.
7. Policja – telefon: 997
8. Numer alarmowy: 112

§17

PRZYPISY

1. Polityka została zatwierdzona Uchwałą Zarządu Polskiego Związku Pankrationu z dnia 11 stycznia 2025 roku i wchodzi w życie z dniem jej uchwalenia.
2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu organizacji, dzieci i ich opiekunów, w szczególności poprzez przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną, poprzez zamieszczenie na stronie internetowej Polskiego Związku Pankration.

DEFINICJE

1. „PZPK”oznacza Polski Związek Pankration.;
2. „PBD”oznacza Politykę Bezpieczeństwa Dzieci PZPK, przyjętą i podlegającą wdrożeniu i stosowaniu.
3. „personel” to osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, osoba samozatrudniona, członek organizacji, a także wolontariusz, stażysta
4. „dziecko”oznacza każdą osobę w wieku poniżej 18 lat.
5. „dane osobowe” oznaczają pojedyncze informacje lub zbiory danych
   o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. Dziecko można zidentyfikować na podstawie danych takich jak: imię i nazwisko, jednego lub kilku szczególnych czynników określających fizyczną, ekonomiczną lub społeczną tożsamość dziecka.
6. „ochrona danych osobowych” oznacza zabezpieczenie tych danych przed ich utratą, wyciekiem lub niepowołanym dostępem przez podmioty, które nimi dysponują, tj. najczęściej trenerów, związek. Ochrona polega także na niedopuszczeniu do sytuacji, aby te dane były przetwarzane przez osoby niemające do tego upoważnienia.
7. „nadużyciewobecdziecka”oznacza każde działanie wobec dziecka prowadzące do fizycznej lub emocjonalnej krzywdy, w tym niegodziwego traktowania, przemocy, wykorzystywania, a także każde zaniechanie prowadzące do zaniedbania lub braku reakcji na podstawowe potrzeby dziecka. Działanie lub zaniechanie, które krzywdzi dziecko (innymi słowy, dana osoba może znęcać się nad dzieckiem bezpośrednio, lub może być pośrednio odpowiedzialna za znęcanie się, ponieważ nie zapobiegła skrzywdzeniu dziecka przez inną osobę). Może mieć miejsce osobiście lub online. Chociaż zazwyczaj kojarzy się
   z dorosłym maltretującym dziecko, dzieci mogą również krzywdzić inne dzieci, zwłaszcza w odniesieniu do znęcania się.
8. „ochrona dzieci” oznacza działania podjęte w odpowiedzi na konkretne sygnały dotyczące dziecka lub dzieci, które mogą doznawać krzywdy lub są wykorzystywane. Ochrona dzieci jest zasadniczą częścią bezpieczeństwa dzieci
   i wymaga skierowania sprawy do wyspecjalizowanych służb ochrony dzieci, organów ścigania i lokalnych organizacji eksperckich, które są przeszkolone
   w zakresie doradztwa i ochrony dzieci.
9. „Rejestr Sprawców Przestępstw na tleseksualnym” lub „RSPTS”obejmuje rejestr publiczny, rejestr z dostępem ograniczonym i rejestr osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15, wydała postanowienie o wpisie do rejestru.
10. „bezpieczna rekrutacja kadr” oznacza rekomendowaną ścieżkę rekrutacji osoby aplikującej na stanowisko związane z aktywnością dzieci,
11. „koordynator ds. bezpieczeństwa dzieci” oznacza osobę powołaną
    w organizacjii odpowiedzialną w niej za bezpieczeństwo dzieci. Zadaniem jej jest m.in. udzielanie informacji, doradztwa, wsparcia we wdrażaniu PBD PZPK
     i powiązanych z nim procedur, w tym prawidłowego reagowania na incydenty.
12. „zagrożeniebezpieczeństwadzieckalubkrzywdzeniedziecka „należy rozumieć popełnienie przestępstwa lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika lub współpracownika lub wolontariusza zaangażowanego do działań, rodzica/opiekuna prawnego dziecka lub przez inne dziecko, stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie bądź też zagrożenie dobra dziecka,w tym jego zaniedbywanie.
13. „osoba odpowiedzialna za Internet” to wyznaczony przez zarząd PZPK członek personelu, sprawujący nadzór nad korzystaniem z Internetu przez dzieci na terenie organizacji oraz nad bezpieczeństwem dzieci w Internecie.
14. „osoba odpowiedzialna zaPolitykę ochrony dzieci”przed krzywdzeniem to wyznaczony przez zarząd PZPK członek personelu sprawujący nadzór nad realizacją Polityki ochrony dzieci przed

Druk deklaracji członkowskiej PZPK